Wpływ hormonu przytarczycznego (1-34) na złamania i gęstość mineralną kości u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad 5

Skumulowany udział kobiet przypisanych do grupy otrzymującej placebo lub hormon przytarczyczny (1-34) (PTH) przy dziennej dawce wynoszącej 20 .g lub 40 .g, który miał jedno lub więcej złamań poza kręgami (panel A) i skumulowaną proporcję, kto miał jeden lub więcej złamań bez złamań kręgosłupa (panel B) podczas badania. Dla obu paneli, odpowiednia liczba kobiet w grupie placebo oraz w grupach 20 .g i 40 .g PTH wynosiła 544, 541 i 552 na linii podstawowej; 497, 492 i 486 po 6 miesiącach; 477, 465 i 456 po 12 miesiącach; i 404, 400 i 390 po 18 miesiącach. P.0,05 dla wszystkich porównań parami z placebo, według testu log-rank. Nowe złamania pozakręgowe wystąpiły u 119 kobiet i uznano je za złamania łamliwości w 58 (Tabela 3). Kobiety leczone dawką 20 .g parathormonu (1-34) i tymi leczonymi 40 .g były o 35 i 40 procent rzadziej narażone na jedno lub więcej nowych złamań pozamózkowych niż kobiety z grupy placebo i były o 53 i 54 procent rzadziej mieć jeden lub więcej nowych złamań kruchych bez kręgu. Read more „Wpływ hormonu przytarczycznego (1-34) na złamania i gęstość mineralną kości u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad 5”

Wpływ terapii chelatacyjnej z sukcerem na rozwój neuropsychologiczny u dzieci narażonych na działanie ołowiu ad 5

Nieskorygowane wyniki WPPSI-R, NEPSY i CPRS-R po 36 miesiącach obserwacji, według grupy leczenia, od 1997 do 2000. Wyniki zostały uzyskane lub przypisane na WPPSI-R dla 745 z 780 zapisanych dzieci (96 procent), na jednej lub więcej podskalach NEPSY dla 688 (88 procent), a na CPRS-R dla 721 (92 procent) (tabela 2). Poziom koncentracji krwi
Rysunek 1. Rysunek 1. Średnie poziomy ołowiu we krwi i 95 procentowe punkty procentowe ufności w linii podstawowej i po rozpoczęciu leczenia u dzieci w grupach u sukcówera i placebo. Read more „Wpływ terapii chelatacyjnej z sukcerem na rozwój neuropsychologiczny u dzieci narażonych na działanie ołowiu ad 5”

Rasowe różnice w korzystaniu z cewnikowania serca po ostrym zawale mięśnia sercowego ad 5

Wyniki były spójne, gdy analizy były ograniczone albo do pacjentów, którzy przeszli cewnikowanie serca, albo do tych, którzy nie poddali się zabiegowi. Dyskusja
Nasze wyniki są zgodne z wynikami wcześniejszych badań, w których stwierdzono różnice między białymi i czarnymi beneficjentami Medicare7 oraz innymi białymi i czarnymi populacjami 1-6,8,9 w tempie cewnikowania serca. Ponadto, nasze badanie wykazało, że czarni pacjenci rzadziej cewnikowali serca po ostrym zawale mięśnia sercowego niż pacjenci rasy białej, niezależnie od rasy ich lekarzy. Brak interakcji między rasą pacjenta a rasą lekarza sugeruje, że niezgodność rasowa między pacjentem a lekarzem nie wyjaśnia różnic między pacjentami czarnymi a białymi w stosowaniu cewnikowania serca.
Jakie czynniki mogłyby wyjaśnić niższą częstość stosowania cewnikowania serca u pacjentów rasy czarnej, niezależnie od rasy lekarza. Read more „Rasowe różnice w korzystaniu z cewnikowania serca po ostrym zawale mięśnia sercowego ad 5”

Przenoszenie wirusa zapalenia wątroby typu C.

W odniesieniu do naszego artykułu na temat przenoszenia wirusa zapalenia wątroby typu C od pacjenta do asystenta anestezjologii, a następnie do pięciu innych pacjentów (wydanie 21 grudnia), chcielibyśmy wyjaśnić dwa punkty. Po pierwsze, asystent anestezjologii nie był lekarzem, ale pielęgniarką, która asystowała anestezjologowi.
Po drugie, opisane przez nas przypadki są przedmiotem postępowania sądowego. Jako wirusologowie w niemieckim Krajowym Centrum Referencyjnym ds. Zapalenia Wątroby C, dwóch z nas zostało poproszonych przez władze sądowe o wyjaśnienie okoliczności podejrzewanego szerzenia się wirusa w szpitalu. Read more „Przenoszenie wirusa zapalenia wątroby typu C.”

Rasa i reakcja na blokadę adrenergiczną z karwedylolem u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca

Korzyści płynące z inhibitorów konwertazy angiotensyny i beta-blokerów mogą być mniejsze u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, ale nie wiadomo, czy rasa wpływa na odpowiedź na karwedylol u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.
Metody
W badaniu US Carvedilol Heart Failure Trials Program 217 czarnych i 877 nieczarnych pacjentów (w klasie II, III i IV wg New York Heart Association, z frakcją wyrzutową lewej komory nie więcej niż 0,35) przydzielono losowo do grupy otrzymującej placebo lub karwedylol ( w dawkach od 6,25 do 50 mg dwa razy na dobę) przez okres do 15 miesięcy. Wpływ karwedilolu na frakcję wyrzutową, stan kliniczny i główne zdarzenia kliniczne porównano retrospektywnie między pacjentami czarnymi i nieczarnymi.
Wyniki
W porównaniu z placebo, karwedylol zmniejszył ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub hospitalizacji z jakiegokolwiek powodu o 48 procent u pacjentów rasy czarnej i o 30 procent u pacjentów z nieczarną skórą. Karwedylol zmniejszał ryzyko pogorszenia niewydolności serca (niewydolność serca prowadząca do śmierci, hospitalizacji lub utrzymującego się wzrostu leczenia) o 54 procent u pacjentów rasy czarnej i o 51 procent u pacjentów z nieczułością. Read more „Rasa i reakcja na blokadę adrenergiczną z karwedylolem u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca”

Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach ad 5

Utrata miejsca EcoRII tworzy fragment 52-bp z fragmentów 44-bp i 8-bp obecnych w normalnym allelu (ścieżki 11 do 14). Fragment o wielkości 52 pz wydaje się bardziej intensywny niż fragment o 44 bp, jak wcześniej zauważono Analiza DNA uciążliwych przewoźników
Tabela 1. Tabela 1. Analiza DNA u pacjentów z chorobą Tay-Sacha. Próbki od pacjentów z chorobą Tay-Sachsa i obligatoryjnych nosicieli (patrz Metody) analizowano w celu określenia proporcji alleli chorobowych u Żydów aszkenazyjskich, które mogły być uwzględnione przez trzy mutacje. Read more „Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach ad 5”

Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach czesc 4

Próbki w ścieżkach 7 i 9 nie były trawione; te w ścieżkach 8 i 10 były trawione Ddel. Fragment 35 pz w ścieżce 10 jest często blady, ale konieczne jest jedynie wykrycie fragmentu o długości 85 pz, aby sklasyfikować próbkę jako próbkę z nośnika. Ścieżki 11 do 14 analizowano za pomocą strategii dla egzonu 7: ścieżki 11 i 12 reprezentują próbkę od zdrowego osobnika, a ścieżki 13 i 14 próbkę od nośnika heterozygotycznego pod względem mutacji egzonu 7 u osób z chorobą o początku dorosłości. Próbki w ścieżkach 11 i 13 nie zostały strawione; te w ścieżkach 12 i 14 trawiono EcoRII. Gwiazdka oznacza dwa heterodupleksowe prążki charakterystyczne dla stanu heterozygotycznego dla mutacji insercji o 4 bp. Read more „Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach czesc 4”

Odchylenie kliniczne autoimmunizacyjnej Polyendocrinopathy – Candidiasis – dystrofia ektodermalna (APECED) w serii 68 pacjentów ad 6

Stawki stanowią liczbę nowych przypadków podzieloną przez liczbę osób-lat ryzyka. Trzy najczęstsze składniki, kandydoza, niedoczynność przytarczyc i niewydolność kory nadnerczy, pojawiały się wcześniej (ryc. 2). Częstość występowania kandydozy była najwyższa w okresie niemowlęcym i stopniowo spadała. W przypadku niedoczynności przytarczyc początkowo niski poziom zapadalności gwałtownie wzrósł do wartości szczytowej w latach trzech do pięciu. Read more „Odchylenie kliniczne autoimmunizacyjnej Polyendocrinopathy – Candidiasis – dystrofia ektodermalna (APECED) w serii 68 pacjentów ad 6”

Odchylenie kliniczne autoimmunizacyjnej Polyendocrinopathy – Candidiasis – dystrofia ektodermalna (APECED) w serii 68 pacjentów ad 5

Niewydolność kory nadnerczy występowała częściej u pacjentów z rogowaceniem (21 z 24) niż u osób bez tej choroby (28 z 44; P = 0,048). Niedoczynność przytarczyc występowała u wszystkich oprócz jednego z zespołem złego wchłaniania jelitowego. To był 12-letni chłopiec, który miał steatorrhea przez 10 lat, z niezmiennie normalnym poziomem wapnia w osoczu. U większości pacjentów, którzy mieli steatorrhea, pojawiła się jako pierwsza manifestacja. Ma tendencję do nawrotów, gdy pacjenci stają się hipokalcemiczni, podczas gdy u innych pacjentów z porównywalnym stopniem hipokalcemii utrzymuje się normalna jakość stolca. Read more „Odchylenie kliniczne autoimmunizacyjnej Polyendocrinopathy – Candidiasis – dystrofia ektodermalna (APECED) w serii 68 pacjentów ad 5”

Odchylenie kliniczne autoimmunizacyjnej Polyendocrinopathy – Candidiasis – dystrofia ektodermalna (APECED) w serii 68 pacjentów cd

Rozpoznanie przewlekłej grzybicy śluzówkowo-skórnej (zwanej dalej kandydozą) nastąpiło, jeśli pacjent miał kandydozę błony śluzowej jamy ustnej lub paznokci przez trzy miesiące lub dłużej. Wiek w momencie pojawienia się kandydozy (w każdym miejscu) został zgłoszony przez pacjenta lub rodziców. Doustne próbki otrzymano do hodowli przez przepłukanie jamy ustnej 0,9% roztworem soli i zeskrobanie błony śluzowej ust bawełnianym wacikiem; Próbki skórne i skórne uzyskano przez zeskrobanie i dodatkowe próbki odrne przez odcięcie małych kawałków paznokci skalpelem. Próbki pochwowe otrzymano za pomocą wacika. Próbki hodowano dla Candida albicans i innych grzybów 28, a próbki paznokci badano mikroskopowo. Read more „Odchylenie kliniczne autoimmunizacyjnej Polyendocrinopathy – Candidiasis – dystrofia ektodermalna (APECED) w serii 68 pacjentów cd”