Wpływ hormonu przytarczycznego (1-34) na złamania i gęstość mineralną kości u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad 7

Średnie 24-godzinne wydalanie wapnia z moczem nieznacznie wzrosło podczas leczenia parathormonem (1-34) (o 30 mg [0,75 mmol] na dobę), ale częstość występowania hiperkalciurii (wartość wydalania wapnia z moczem przekraczająca 300 mg [7,5 mmol] ] dziennie) nie wzrosły. Stężenie magnezu w surowicy nieznacznie spadło w obu grupach hormonów przytarczyc, a stężenie kwasu moczowego w surowicy wzrosło o 13 do 20 procent podczas leczenia hormonem przytarczyc w dawce 20 .g na dzień i 20 do 25 procent w dawce 40 .g na dobę, bez następstw klinicznych. Średnio pięć tygodni po zaprzestaniu leczenia stężenia wapnia, magnezu i kwasu moczowego w surowicy powróciły lub zbliżały się do wartości sprzed leczenia. Stężenie kreatyniny w surowicy i klirens kreatyniny nie były zależne od leczenia parathormonem (1-34). Krążące przeciwciała przeciwko parathormonowi (1-34) rozwinięte u kobiety w grupie placebo (<1 procent), 15 kobiet w grupie 20 .g (3 procent) i 44 w grupie 40 .g (8 procent), ale te przeciwciała nie miały dostrzegalnego wpływu na żaden z innych pomiarów. Read more „Wpływ hormonu przytarczycznego (1-34) na złamania i gęstość mineralną kości u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad 7”

Wpływ terapii chelatacyjnej z sukcerem na rozwój neuropsychologiczny u dzieci narażonych na działanie ołowiu ad 7

Zatem może się zdarzyć, że niepowodzenie naszego badania wykazujące różnicę w wynikach testów wynika z niewielkiej różnicy poziomów we krwi, którą zaobserwowaliśmy. Jednakże succimer jest tak samo skuteczny jak każdy dostępny obecnie czynnik chelatujący, a my używaliśmy go przez 26 dni w kursie, a nie w zwykłych 19 dniach. Korzystaliśmy również z (wyższej) dawki nasycającej przez pierwsze siedem dni, a nie przez pierwsze pięć dni każdego kursu, z dawką obliczoną na podstawie powierzchni ciała zamiast wagi.20 Po zliczeniu pigułek 76% odeszły, więc przestrzeganie zaleceń terapeutycznych było tak wysokie, jak odnotowano wśród dzieci w badaniach trwających dłużej niż tydzień. 21, 22 Uważamy, że jest mało prawdopodobne, aby inny schemat chelatacji był bardziej skuteczny. Ruff i wsp. Read more „Wpływ terapii chelatacyjnej z sukcerem na rozwój neuropsychologiczny u dzieci narażonych na działanie ołowiu ad 7”

Ostre zapalenie gardła

W swoim przeglądzie rozpoznania i leczenia ostrego zapalenia krtani w podstawowej opiece zdrowotnej (wydanie 18 stycznia), Bisno przypisuje zaskakująco małą wagę do oceny i leczenia istotnego bólu związanego z tym stanem. Pacjenci z zapaleniem gardła przychodzą do lekarzy głównie po to, by złagodzić ból, który dotyka ich przy każdej jaskółce. Ponieważ ostre zapalenie gardła jest na ogół łagodnym stanem, wielu klinicystów w dużej mierze ignoruje główny powód, dla którego pacjent szuka leczenia, chociaż ból może być na tyle intensywny, aby uchronić pierwotny instynkt do picia.
Bisno zaleca pastylek do ssania z mentolem i łagodne środki znieczulenia miejscowego do ciężkiego bólu gardła . Chociaż łagodne zapalenie gardła można często dobrze kontrolować za pomocą pastylek do ssania, łagodnych miejscowych środków znieczulających, paracetamolu lub niesteroidowych środków przeciwzapalnych, w przypadkach umiarkowanych do ciężkich należy leczyć narkotycznymi lekami przeciwbólowymi. Read more „Ostre zapalenie gardła”

Ewolucja ekonomiczna amerykańskiej służby zdrowia: od Marcusa Welbyego do Managed Care

Podczas walki Indii o uzyskanie niepodległości od brytyjskich rządów, reporter zapytał Mohandasa Gandhiego: Co myślisz o zachodniej cywilizacji. Gandhi odpowiedział: Myślę, że byłby to bardzo dobry pomysł. W ekonomicznej ewolucji amerykańskiej służby zdrowia, David Dranove zdaje sobie sprawę z wielu problemów współczesnej opieki zarządzanej, ale twierdzi, że właściwie skonstruowany byłby to bardzo dobry pomysł. Chociaż Dranove martwi się o możliwość, że zarządzana opieka nigdy nie spełni swojej obietnicy , ponieważ politycy mogą go uchronić przed prawem , stwierdza on, nie mam wątpliwości, że siły rynkowe mogą umożliwić pacjentom uzyskanie opieki o najwyższej jakości po niskich cenach, zachęcając jednocześnie dostawców do efektywności i innowacyjności. Pisząc w stylu nietechnicznym, Dranove próbuje wykorzystać ekonomiczną soczewkę do zbadania historycznego rozwoju zarządzanej opieki . Read more „Ewolucja ekonomiczna amerykańskiej służby zdrowia: od Marcusa Welbyego do Managed Care”

Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach

Choroba Tay-Sachsa (gangliozydoza GM2, typ 1, omówiona w odnośnikach i 2) jest autosomalnym recesywnym zaburzeniem spichrzania lizosomalnego, które wynika z niedoboru podjednostki a heksozoaminidazy A.3, 4 W nieobecności heksozoaminidazy A, GM2 gangliozyd nie może być hydrolizowany, a zatem gromadzi się głównie w tkankach neuronalnych. Powoduje to postępującą degenerację neurologiczną, której nasilenie wydaje się korelować z poziomem aktywności resztkowej hekseaminidazy A. Pacjenci z infekcyjną chorobą Tay-Sachsa umierają przed ukończeniem piątego roku życia, podczas gdy pacjenci z młodocianymi i dorosłymi postaciami mają opóźniony początek. . Heksozaminidaza występuje głównie w dwóch postaciach, heksozoaminidazy A i heksozaminidazy B.5. Read more „Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach”

Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach ad 7

Do tej pory jedynym sposobem oceny wyników fałszywie ujemnych w analizie enzymatycznej było poszukiwanie badanego potomka u osób zaklasyfikowanych jako nie-nośne. Jednakże, ponieważ szansa, że błędnie klasyfikowany nosiciel będzie miał dziecko z chorobą Tay-Sachsa jest niska (skutecznie na 120), nieprawdopodobne wyniki są mało prawdopodobne, aby zidentyfikować w ten sposób. Chociaż nasze badanie ujawniło fałszywie ujemny wynik u z 152 pacjentów nie uczących się aszkenazy, wynik testu enzymatycznego potwierdzono w powtórzonym teście. Pozornie fałszywie dodatni odsetek 18 procent stwierdzono u 216 osób aszkenazyjskich, u których wartości w teście enzymatycznym mieściły się w zakresie dla nosicieli. Możliwe wyjaśnienia fałszywie dodatnich wyników obejmują (1) niezidentyfikowane mutacje, z lub bez konsekwencji dla choroby, które powodują faktyczne lub pozorne zmniejszenie aktywności heksoaminaminowej A (np. Read more „Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach ad 7”

Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach ad 6

Jedyną możliwą do zidentyfikowania różnicą między dwiema próbkami było to, że pierwszą próbkę uzyskano, gdy pacjentka była w ciąży, ale drugą uzyskano po ciąży. Analiza próbek nośnych
Tabela 2. Tabela 2. Analiza DNA wszystkich nosicieli i osób zdrowych. Próbki od 216 osobników zidentyfikowanych jako nośniki za pomocą testów enzymatycznych (centra Boston i Toronto) analizowano pod kątem trzech mutacji. Read more „Screening for Carriers of Tay-Sachs Disease wśród Żydów aszkenazyjskich – Porównanie testów opartych na DNA i enzymach ad 6”

General Anesthesia Piąte wydanie.

Podręcznik ten został po raz pierwszy opublikowany w 1949 roku przez Evansa, eksperta klinicysty ze Szpitala Świętego Bartłomieja w Londynie, Ostatnia trzecia z 150-letniej historii znieczulenia ogólnego została oznaczona jako przejście od użycia najprostszego sprzętu, takiego jak zakraplacz, do powszechnego stosowania obwodów elektronicznych, które muszą funkcjonować w nieprzyjaznym środowisku o wysokim poziomie emisji prądu o częstotliwości radiowej. Czy ta książka nuiliiautbor chwyta powody tego ruchu do złożoności. Tak. Czy jest to odpowiednia praca opisująca dzisiejszy sprzęt. Nie, prawdopodobnie tak nie jest. Read more „General Anesthesia Piąte wydanie.”

Odchylenie kliniczne autoimmunizacyjnej Polyendocrinopathy – Candidiasis – dystrofia ektodermalna (APECED) w serii 68 pacjentów

AUTOIMMUNE polendokrynopatia-kandydoza-dystrofia ektodermalna (APECED) jest chorobą autosomalną recesywną charakteryzującą się zmienną kombinacją (1) uszkodzenia gruczołów przytarczycznych, kory nadnerczy, gonad, komórek beta trzustki, komórek okładzinowych żołądka i gruczołu tarczowego oraz zapalenia wątroby; (2) przewlekła grzybica śluzówkowo-skórna; i (3) dystrofia nabłonka i paznokci, łysienie, bielactwo i keratopatię.1 2 3 4 5 Choroba ta ma wiele imion, z których jedna to autoagresyjna choroba wielogruczołowa Typ I.4 Preferujemy nazwę APECED, ponieważ podkreśla ona trzy grupy składników choroby.2, 3 Istnieje wiele raportów opisujących pojedynczych pacjentów lub kilku pacjentów z APECED. Zostały one poddane szczegółowej analizie, 4 5 6 7 8 9 10, ale w przeglądach nadmiernie podkreślono poważniejsze lub rzadsze objawy choroby. W związku z tym pacjenci z łagodniejszymi postaciami choroby mogą pozostać niezidentyfikowani. Poza wcześniejszymi badaniami u fińskich pacjentów, 2, 3, 11 12 13 14 największa liczba pacjentów zbadanych przez dowolnego autora wynosiła 9,15 W tym badaniu definiujemy zakres klinicznej prezentacji i rozwoju APECED w badaniu populacyjnym.
Metody
Pacjenci
Ta seria, obejmująca 68 pacjentów w wieku od 10 miesięcy do 60 lat, z 54 rodzin, składa się z wszystkich pacjentów udokumentowanych w Finlandii w latach 1910 i 1988 w APECED. Read more „Odchylenie kliniczne autoimmunizacyjnej Polyendocrinopathy – Candidiasis – dystrofia ektodermalna (APECED) w serii 68 pacjentów”

Odpowiedź na polisacharyd typu III u kobiet, których niemowlęta miały inwazyjną infekcję paciorkowcami grupy B. cd

Mniej niż 2 .g przeciwciała na mililitr surowicy można było wykryć w 6 z 8 próbek surowicy od kobiet, których niemowlęta miały wczesne zakażenie oraz we wszystkich 13 próbkach od tych, których dzieci miały późną postać choroby typu III. Dwie kobiety z wyższymi poziomami miały surowicę pobraną 7 i 10 dni po porodzie, i możliwe jest, że antygenowy bodziec typu III przy porodzie stanowił dla tego odkrycia. W czasie matczynego szczepienia średnia 7,3 roku (zakres od 0,4 do 12,3) po wystąpieniu choroby u niemowląt, 10 z 13 (77 procent) i 7 z 17 (41 procent) matek niemowląt o wczesnym początku lub choroba późnego typu III, odpowiednio, miała poziomy przeciwciał przekraczające 2 .g na mililitr. Ta różnica w obu grupach była marginalnie znacząca (P = 0,055 według dokładnego testu Fishera). Tabela 1. Read more „Odpowiedź na polisacharyd typu III u kobiet, których niemowlęta miały inwazyjną infekcję paciorkowcami grupy B. cd”