Serratia liquefaciens Infekcje krwioobiegu od zanieczyszczenia Epoetin Alfa w Hemodialysis Center czesc 4

Analiza wieloczynnikowa czynników ryzyka dla Serratia liquefaciens Zakażenie lub reakcja pirogenna wśród 208 sesji w ośrodku hemodializy od 30 czerwca do 10 sierpnia 1999 r. 15 pacjentów z zakażeniem S. liquefaciens lub reakcją pirogeniczną nie różniły się istotnie od pozostałych 33 pacjentów pod względem mediany wieku, płci, mediany masy po dializie, schematu dializy lub mediany hematokrytu (Tabela 1). Sesje dializacyjne związane z infekcją lub reakcją pirogeniczną były podobne do sesji dializacyjnych, które nie były związane z infekcją lub reakcją pirogeniczną w odniesieniu do mediany długości sesji, medianą dawki heparyny i rodzajem dostępu naczyniowego (Tabela 2) . Natomiast mediana dawki epoetyny alfa była istotnie wyższa podczas sesji dializacyjnych związanych z infekcją lub reakcją pirogeniczną niż podczas sesji dializacyjnych, które nie były związane z infekcją lub reakcją pirogeniczną. W modelu wieloczynnikowym, który obejmował dawkę epoetyny alfa i zmianę, podczas której miała miejsce sesja (rano, po południu lub wieczorem), leczenie podczas popołudniowych i wieczornych zmian oraz dawki epoetyny alfa powyżej 4000 U były znaczącymi czynnikami ryzyka w przypadku infekcji (Tabela 3). Jednowymiarowe i wielowymiarowe analizy powtórzono po wykluczeniu 35 sesji, podczas których podano środki przeciwdrobnoustrojowe (4 sesje związane z infekcją i 31 sesjami niezwiązanymi z infekcją). Wyniki były podobne; w przypadku dawek epoetyny alfa powyżej 4000 U model wielowymiarowy dawał iloraz szans dla zakażenia 3,8 (przedział ufności 95%, 1,1 do 13,6). Analizy przeprowadzono również po wykluczeniu sesji obejmujących reakcje pirogenne i negatywne posiewy krwi; dawki epoetyny alfa powyżej 4000 U pozostawały istotnym czynnikiem ryzyka w analizie wieloczynnikowej (iloraz szans, 5,2; przedział ufności 95%, 1,2 do 23,0).
Badania obserwacyjne
Uzdatnianie wody i dystrybucja
Przed użyciem woda miejska przechodziła przez dwa filtry cząstek stałych, zmiękczacz jonowymienny, dwa złoża granulowanego aktywowanego węgla drzewnego, urządzenie do odwróconej osmozy i filtr endotoksynowy. Woda została dostarczona do pomieszczenia w celu przechowywania maszyny i przygotowania dializatu, następnie do obszaru opieki nad pacjentem i do obszaru do dializowania-ponownego przetwarzania, a na końcu ponownie wprowadzono system uzdatniania wody.
System dystrybucji wody był dezynfekowany co miesiąc z mieszaniną 1% kwasu nadoctowego i nadtlenku wodoru (Renalin, Minntech, Plymouth, Minnesota). Z powodu wybuchu, 10 lipca przeprowadzono dodatkową dezynfekcję 1% roztworem kwasu nadoctowego nadtlenkiem wodoru, 30 lipca z 2% roztworem nadtlenku wodoru nad kwasem nadoctowym, a 4, 5 i 8 sierpnia z podchlorynem sodu. Poziomy bakterii i endotoksyny w próbkach wody mieściły się w dopuszczalnych granicach zgodnie ze standardami Stowarzyszenia na rzecz Rozwoju Instrumentów Medycznych15; nie wyizolowano żadnego gatunku serratii. Hodowla filtra endotoksyny i trzech błon odwróconej osmozy nie przyniosła żadnych gatunków serratii.
Przetwarzanie dializatora
Dializatory (model 80A, Fresenius Medical Care North America, Lexington, Mass.) Zostały ponownie przetworzone po użyciu maszynowym (Renatron, Minntech) za pomocą roztworu nadtlenku wodoru i kwasu nadoctowego
[patrz też: dobowa ilość moczu, przewlekłe ropne zapalenie migdałków, uchyłek żołądka ]
[więcej w: kryształy kwasu moczowego w moczu, tarcza międzykręgowa, kryształki kwasu moczowego w moczu ]