Serratia liquefaciens Infekcje krwioobiegu od zanieczyszczenia Epoetin Alfa w Hemodialysis Center cd

Żele interpretowano zgodnie z kryteriami Tenover i wsp. [14]. Dla porównania, izolaty S. liquefaciens, które nie były związane z ogniskiem, uzyskano z dwóch klinicznych laboratoriów w innym kraju. Badanie praktyk dotyczących stosowania Epoetin Alfa
Przegląd praktyk dotyczących stosowania epoetyny alfa przesłano do 103 losowo wybranych ośrodków hemodializy w Stanach Zjednoczonych. Zebrane informacje obejmowały powiązanie ośrodka (powiązane ze szpitalem lub niezależne), rodzaj własności (nastawiony na zysk lub non-profit), stosowane preparaty epoetyny alfa (preparaty jednorazowe lub wielodawkowe), niezależnie od tego, czy fiolki jednorazowego użytku były rutynowo wielokrotne nakłucie, czy nadmiar epoetyny alfa był rutynowo zbierany i podawany pacjentom, a także środki, dzięki którym zbierano nadmiar epoetyny alfa (przez łączenie resztek leku w fiolkę lub strzykawkę lub inną metodą). Centra przekazały wszystkie informacje anonimowo.
Analiza statystyczna
Dane zapisano na standardowych formularzach i wprowadzono do komputerowej bazy danych. Analizę jednoczynnikową wykonano przy użyciu oprogramowania Epi Info (wersja 6, CDC, Atlanta) i SAS (wersja 6.12, SAS Institute, Cary, NC). Zmienne kategoryczne porównano z użyciem testu chi-kwadrat lub dokładnego testu Fishera. Zmienne ciągłe porównano z użyciem testu sumy rang Wilcoxona. Wieloczynnikową analizę regresji logistycznej przeprowadzono przy użyciu oprogramowania Stata (wersja 6, Stata, College Station, Tex.). Sesje pogrupowano według numeru identyfikacyjnego pacjenta, a ogólne równanie szacunkowe zastosowano do kontroli potencjalnej korelacji cech pacjentów w wielu sesjach. Dawki epoetyny alfa i heparyny oceniano zarówno jako zmienne ciągłe, jak i jako zmienne dychotomiczne, z ogólną medianą dawki stosowaną jako granica.
Wyniki
Badanie kohortowe
Łącznie przeprowadzono 208 sesji dializacyjnych z udziałem 48 pacjentów. Zidentyfikowaliśmy 12 sesji związanych z infekcjami krwiobiegu S. liquefaciens i 8 związanych z reakcjami pirogenicznymi, dla których posiewy krwi były ujemne; te 20 sesji obejmowało 15 pacjentów. Pięciu pacjentów miało dodatnie posiewy krwi lub reakcje pirogenne podczas dwóch sesji. Wszystkich 15 pacjentów leczono z powodzeniem środkami przeciwbakteryjnymi jako pacjentami ambulatoryjnymi. W przypadku z tych 15 pacjentów i 2 pacjentów, którzy nie mieli infekcji krwioobiegu lub reakcji pirogennych, epoetynę alfa najczęściej podawano podskórnie, a nie dożylnie, ale droga podawania nie została udokumentowana; dlatego też dawkę epoetyny alfa uznano za nieznaną w 11 sesjach z udziałem tych 3 pacjentów.
Tabela 1. Tabela 1. Porównanie jednowariantowych czynników ryzyka u 15 pacjentów z zakażeniem Serratia liquefaciens Infekcja lub reakcja pirogenna i 33 pacjentów bez zakażenia lub reakcja pirogenna w ośrodku hemodializy od 30 czerwca do 10 sierpnia 1999 r. Tabela 2. Tabela 2. Jednowymiarowa analiza czynników ryzyka dla Serratia liquefaciens Zakażenie lub reakcja pirogenna wśród 208 sesji w centrum hemodializy od 30 czerwca do 10 sierpnia 1999
[hasła pokrewne: oberwanie brzucha objawy, piramidy nerkowe, zadzierzgnięcie napletka ]
[podobne: naproxen hasco, tartriakson, braveran skład ]